A XXXII edición do magosto parroquial celebrouse o sábado 14 de novembro, cunha xornada que acabou abrindo paso ao sol tras unha mañá marcada pola chuvia.
O sábado 14 de novembro, Zarracós volveu demostrar que as tradicións están máis vivas ca nunca. A XXXII edición do magosto parroquial reuniu a máis de 145 persoas, unha cifra récord que converteu esta convocatoria nunha das máis concorridas dos últimos anos e nunha auténtica celebración da convivencia veciñal.
A semana presentábase complicada, con previsións meteorolóxicas pouco favorables que facían temer por unha xornada pasada por auga. Por iso, este ano a asociación de veciños decidiu incorporar unha importante novidade: o alugueiro dunha carpa, co obxectivo de garantir o desenvolvemento da celebración e ofrecer un espazo cuberto no que compartir a xornada con independencia do tempo.
E a decisión non puido ser máis acertada. A mañá espertou chuviosa e non foi ata arredor das 11:30 horas cando o ceo comezou a dar unha tregua. Pouco a pouco, a chuvia deixou paso a unha xornada moito máis agradable, permitindo que veciños e visitantes desfrutasen do magosto en toda a súa intensidade.
Como xa é tradición, os preparativos comezaran días antes. Varias persoas, lideradas polas aguerridas mulleres da parroquia, encargáronse de buscar e transportar leña para alimentar a gran fogueira, unha tarefa á que tamén se sumaron varios veciños que achegaron a súa colaboración e os seus tractores para trasladar máis leña ata o campo da festa. Sen dúbida, un esforzo colectivo que permitiu dispoñer de todo o necesario para acender o lume e preparar unha das partes máis características do magosto. Xa no propio día, mentres uns se encargaban de preparar as mesas e organizar a comida, outros acendían as brasas, nas que non podían faltar os protagonistas indiscutibles da celebración: os chourizos e as castañas, que volveron encher o ambiente dese arrecendo tan característico que anuncia a chegada do outono.
O xantar transcorreu nun ambiente extraordinario, con mesas cheas, boa comida, conversas e moitas ganas de compartir. Unha vez máis, o magosto converteuse nun punto de encontro interxeracional no que se mesturaron veciños da parroquia, familiares e persoas chegadas doutras localidades.
Pero a festa non rematou coa sobremesa. A música tradicional tomou o protagonismo da tarde cunha animada actuación de Bieito Blanco, acompañado á gaita por Iñaki e polas pandeiretas da parroquia. Ademais, o público puido desfrutar dunha actuación do grupo de canto e pandeireta de Zarracós, que puxo voz e ritmo ás nosas raíces e contribuíu a crear un ambiente festivo e participativo.
Entre cantigas, música, conversas e momentos compartidos, a tarde foi avanzando sen présa, demostrando que o magosto é moito máis ca unha comida: é unha oportunidade para reencontrarse, fortalecer os vínculos veciñais e manter vivas as tradicións que forman parte da identidade da parroquia.
E como xa vén sendo habitual, a celebración tivo tamén o seu segundo capítulo pola noite. Preto de 40 persoas volveron reunirse no local social para compartir a cea e dar boa conta da comida que quedara do xantar. Unha mostra máis das ganas de continuar desfrutando dunha xornada que, este ano, se prolongou ata ben entrada a noite.
O magosto de 2026 deixa así unha cifra para lembrar, pero sobre todo moitos momentos compartidos. Máis de 145 persoas, música tradicional, boa comida e unha comunidade que responde.
Non podemos rematar esta crónica sen agradecer a todas as persoas que colaboraron nos preparativos, na organización e no desenvolvemento da celebración. O seu tempo, esforzo e implicación son imprescindibles para que iniciativas coma esta sigan sendo posibles.
Grazas a todas e todos por facer do magosto de Zarracós unha tradición cada vez máis viva. O ano que vén, máis e mellor!
16 de Novembro do 2026